برگزاري کارگاه نقد و بررسي هنر خوشنويسي و خط نگاره در موزه دکترسندوزي
سومين کارگاه تخصصي نقد و بررسي هنر خوشنويسي و خط نگاره در باشگاه مهندسان هنرمند واقع در موزه دکتر سندوزي برگزار شد.
به گزارش ايرنا از موزه دکتر سندوزي، اين کارگاه سومين برنامه کارگاهي از برنامه هاي جنبي نشست تخصصي صورت و سيرت در خط بود که عصر روز دوشنبه با حضور اساتيد انجمن خوشنويسان، دانشجويان هنر و جمعي از اعضاي باشگاه مهندسان هنرمند در گالري سندوزي برگزار شد.
خليل فريدي از اساتيد حاضر در اين کارگاه در تعريف هنر خوشنويسي گفت : خوشنويسي به معني زيبانويسي يا نوشتن همراه با خلق زيبايي است. گاهي درک خوشنويسي به عنوان يک هنر مشکل است. به نظر ميرسد براي درک و لذت بردن از تجربه بصري خوشنويسي بايد بدانيم خوشنويس افزون بر نگارش يک متن، سعي داشته اثري هنري با ارزشهاي زيبايي شناختي خلق کند.
وي گفت : خوشنويسي با نگارش ساده مطالب و حتي طراحي حروف و صفحه آرايي متفاوت است. همچنين از آنجايي که اين هنر جنبههايي از سنت را در دل خود دارد بايد آن را تا حدي از تايپوگرافي که مبتني بر ارزشهاي گرافيکي مدرن و کارهاي چاپي است متمايز کرد.
استاد انجمن خوشنويسان با بيان اين مطلب که خوشنويسي در مشرق زمين اهميت و توسعه کاملي يافتهاست اظهار داشت : اشکالي از هنر خوشنويسي را در کليه فرهنگها ميتوان يافت.
فريدي در خصوص سير تحول خوشنويسي در ايرا ن نيز اظهار داشت : درحالي که عمده تبديل نگارش معمولي کلمات به خوشنويسي هنرمندانه به عهده ايرانيان بودهاست، رفته رفته ايرانيان سبک و شيوههايي مختص به خود را در خوشنويسي ابداع کردند.
وي با اشاره به اين مطلب افزود : اين شيوهها و قلمهاي ابداعي در ساير کشورهاي اسلامي هم طرفداراني دارد اما بيشتر مربوط به ايران و کشورهاي تحت نفوذ آن همچون کشورهاي آسياي ميانه، افغانستان، پاکستان و هند است. در اين منطقه نيز خوشنويسي همواره به عنوان والاترين شکل هنرهاي بصري مورد توجه بوده و داراي لطافتي خاص است.
فريدي گفت : آنچه که به عنوان شيوهها يا قلمهاي خوشنويسي ايراني شناخته ميشود بيشتر براي نوشتن متون غير مذهبي نظير ديوان اشعار، قطعات ظريف هنري و يا براي مراسلات و مکاتبات اداري ابداع شده و بهکار رفتهاست واين در حالي است که خط نزد اعراب و ترکان عثماني بيشتر جنبه ديني و قدسي داشتهاست. هرچند آنان نيز براي امور منشيگري و غير مذهبي قلمهايي را بيشتر بهکار ميبرند، اما اوج هنرنمايي آنان - بر خلاف خوشنويسان ايراني- در خط ثلت و نسخ و کتابت قرآن و احاديث قابل رويت است.
اين استاد انجمن خوشنويسي تصريح کرد : در ايران نيز براي امور مذهبي مانند کتابت قرآن يا احاديث و روايات و همچنين کتيبهنويسي مساجد و مدارس مذهبي بيشتر از خطوط ثلث و نسخ بهره ميگرفتند که نزد اعراب رواج بيشتري دارد. هرچند ايرانيان در اين قلمها نيز شيوههايي مجزا و مختص به خود آفريدهاند.
وي افزود :در سالهاي پس از انقلاب اسلامي خوشنويسي با اقبال عمومي روبرو شد و انجمن خوشنويسان ايران که در سال 1329 تشکيل شده بود نقش بارزي در رشد و توسعه کمي و کيفي اين هنر به عهده گرفت.
نمايشگاه "محراب قلم" که آثار سه هنرمند خطاط "عارف براتي"، "جمشيد ياري" و "خليل فريدي" در آن به نمايش گذاشته شده است تا 10 مهر در گالري سندوزي در معرض ديد علاقه مندان به هنر خوشنويسي خواهد بود.
به گزارش ايرنا از موزه دکتر سندوزي، اين کارگاه سومين برنامه کارگاهي از برنامه هاي جنبي نشست تخصصي صورت و سيرت در خط بود که عصر روز دوشنبه با حضور اساتيد انجمن خوشنويسان، دانشجويان هنر و جمعي از اعضاي باشگاه مهندسان هنرمند در گالري سندوزي برگزار شد.
خليل فريدي از اساتيد حاضر در اين کارگاه در تعريف هنر خوشنويسي گفت : خوشنويسي به معني زيبانويسي يا نوشتن همراه با خلق زيبايي است. گاهي درک خوشنويسي به عنوان يک هنر مشکل است. به نظر ميرسد براي درک و لذت بردن از تجربه بصري خوشنويسي بايد بدانيم خوشنويس افزون بر نگارش يک متن، سعي داشته اثري هنري با ارزشهاي زيبايي شناختي خلق کند.
وي گفت : خوشنويسي با نگارش ساده مطالب و حتي طراحي حروف و صفحه آرايي متفاوت است. همچنين از آنجايي که اين هنر جنبههايي از سنت را در دل خود دارد بايد آن را تا حدي از تايپوگرافي که مبتني بر ارزشهاي گرافيکي مدرن و کارهاي چاپي است متمايز کرد.
استاد انجمن خوشنويسان با بيان اين مطلب که خوشنويسي در مشرق زمين اهميت و توسعه کاملي يافتهاست اظهار داشت : اشکالي از هنر خوشنويسي را در کليه فرهنگها ميتوان يافت.
فريدي در خصوص سير تحول خوشنويسي در ايرا ن نيز اظهار داشت : درحالي که عمده تبديل نگارش معمولي کلمات به خوشنويسي هنرمندانه به عهده ايرانيان بودهاست، رفته رفته ايرانيان سبک و شيوههايي مختص به خود را در خوشنويسي ابداع کردند.
وي با اشاره به اين مطلب افزود : اين شيوهها و قلمهاي ابداعي در ساير کشورهاي اسلامي هم طرفداراني دارد اما بيشتر مربوط به ايران و کشورهاي تحت نفوذ آن همچون کشورهاي آسياي ميانه، افغانستان، پاکستان و هند است. در اين منطقه نيز خوشنويسي همواره به عنوان والاترين شکل هنرهاي بصري مورد توجه بوده و داراي لطافتي خاص است.
فريدي گفت : آنچه که به عنوان شيوهها يا قلمهاي خوشنويسي ايراني شناخته ميشود بيشتر براي نوشتن متون غير مذهبي نظير ديوان اشعار، قطعات ظريف هنري و يا براي مراسلات و مکاتبات اداري ابداع شده و بهکار رفتهاست واين در حالي است که خط نزد اعراب و ترکان عثماني بيشتر جنبه ديني و قدسي داشتهاست. هرچند آنان نيز براي امور منشيگري و غير مذهبي قلمهايي را بيشتر بهکار ميبرند، اما اوج هنرنمايي آنان - بر خلاف خوشنويسان ايراني- در خط ثلت و نسخ و کتابت قرآن و احاديث قابل رويت است.
اين استاد انجمن خوشنويسي تصريح کرد : در ايران نيز براي امور مذهبي مانند کتابت قرآن يا احاديث و روايات و همچنين کتيبهنويسي مساجد و مدارس مذهبي بيشتر از خطوط ثلث و نسخ بهره ميگرفتند که نزد اعراب رواج بيشتري دارد. هرچند ايرانيان در اين قلمها نيز شيوههايي مجزا و مختص به خود آفريدهاند.
وي افزود :در سالهاي پس از انقلاب اسلامي خوشنويسي با اقبال عمومي روبرو شد و انجمن خوشنويسان ايران که در سال 1329 تشکيل شده بود نقش بارزي در رشد و توسعه کمي و کيفي اين هنر به عهده گرفت.
نمايشگاه "محراب قلم" که آثار سه هنرمند خطاط "عارف براتي"، "جمشيد ياري" و "خليل فريدي" در آن به نمايش گذاشته شده است تا 10 مهر در گالري سندوزي در معرض ديد علاقه مندان به هنر خوشنويسي خواهد بود.
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم مهر ۱۳۸۸ ساعت 0:54 توسط بهار
|