ارجمند: رمانهاي كيميايي، فيلمهاي نساخته او هستند
جمشيد ارجمند در نشست نقد دو كتاب «جسدهاي شيشهاي» و «حسد» گفت: رمانهاي كيميايي، فيلمهاي نساخته او هستند.
به گزارش فارس، در ادامه برنامههاي هفتمين نهضت تابستان تهران در فرهنگسراي ارسباران، رمانهاي «جسدهاي شيشهاي» و «حسد» با حضور مسعود كيميايي ، جمشيد ارجمند و جواد طوسي، عصر ديروز برگزار شد.
بنا بر اين گزارش، جمشيد ارجمند در اين جلسه با بيان اين كه رمانهاي كيميايي فيلمهاي نساخته او هستند، گفت: زماني كه كيميايي رمان «جسدهاي شيشهاي» را برايم ميخواند حس كردم ميتوان از 30 ، 40 صفحه ابتدايي داستان به راحتي يك فيلم با تمام جزئيات ساخت.
او ادامه داد: سينما از سالهاي اوليه اختراع رابطه بسيار نزديكي با رمان داشته و هميشه سينما، رمانها را به تصوير كشيده اما در مورد كيميايي جريان وارونه است و ما ناظر متني هستيم كه فيلم نساخته است، شما داستان نميخوانيد بلكه فيلم ميبينيد، فيلمي كه سرشار از تمهاي مورد علاقه كيميايي است.
اين منتقد قديمي سينما نقش زن در رمان «جسدهاي شيشهاي» را بسيار خاص دانست و گفت: هر كسي «جسدهاي شيشهاي » را خوانده نتوانسته سهم خاص زنان در اين رمان را انكار كند. برخي ميگويند «اين كمبودي است كه در فيلمهاي كيميايي وجود دارد و در رمان آن فوران كرده است» اما اينگونه نيست و زنان فيلمهاي كيميايي در كنار ساير نقشها، ويژگيهاي شرقي، ايراني و شرايط جامعه را به نمايش ميگذارند، لازم نيست قهرمان اول باشند، همين كه بازتاب دهنده زندگي راستين هستند كافي است.
ارجمند ادامه داد: كيميايي جامعهاش را خوب ميشناسد، جامعهاي كه در گذشته تقسيماتاش جزئيتر بود و حالا بسيار كليتر است.
او در پاسخ به برخي اظهارنظرها كه كيميايي را تنها نويسندهاي موفق ميداند، گفت: برخي ميگويند بهتر بود كيميايي از اول رمان مينوشت اما اين سخن اشتباهي است راهي كه او پيموده راه درستي است و همچون حلقههاي پيوسته يك زنجير است كه در آن سستي راه ندارد.
به اعتقاد وي رمان «جسدهاي شيشهاي» را تنها يك زاده دهه 20 ميتواند بنويسد.
* طوسي: فضاي نقد ادبي نياز به آسيبشناسي دارد
در ادامه اين جلسه جمشيد ارجمند ، منتقد سينما و روزنامهنگار به بحث ديالوگ نويسي در آثار كيميايي پرداخت و گفت: يكي از تخصصهاي مسعود كيميايي، ديالوگنويسي است كه در آن سبك خاص خودش را دارد. هر چند سبكي است كه مردم با آن سخن نميگويند، اما منطق خاص خود را دارند و كم كم به عنوان سبك زباني خاص كيميايي مورد قبول مردم قرار خواهد گرفت.
جواد طوسي، منتقد سينما هم رمان «جسدهاي شيشهاي» را ادامه راه ادبيات موفق سالهاي گذشته دانست و گفت: چرا به رماني به اين ويژگيهاي ادبي از سوي منتقدان بهايي داده نشد اين بيتوجهي نياز به آسيب شناسي دارد و يكي دلايل عمده آن وارد شدن تحليلهاي شخصي به مباحث تخصصي است.
به اعتقاد طوسي، سياست، فساد، عشق، خيانت و رفاقت به خوبي در اين رمان مورد بررسي قرار ميگيرند و جزئيات حوادث تاريخي در تهران قديم به خوبي تصوير ميشود و در فضاي سورئال به روايتها لطمهاي نميزند.
ارجمند دليل باورپذيري حوادث را آگاهانه استفاده كردن از كمترين حد سوررئال ميداند و ميگويد وقتي ما در فيلمهاي او حضور يك اسب سوار را در خيابان فردوسي قبول ميكنيم، ميتوانيم در نوشته او هم بپذيريم.
در پايان جلسه و پس از صحبتهاي «مسعود كيميايي»، «جمشيد ارجمند» درباره با حضور چند دههاي كيميايي در سينما و ادبيات، گفت: كيميايي بيش از چهل سال است كه پاشنه كفشش را وركشيده و دارد حرف ميزند و اعتراض ميكند و هنوز پاشنه كفشش بالاست و دارد به حرفها و اعتراضهايش ادامه ميدهد.