تابلو

كارگاه هنر در خدمت سلامت جسم و روان با رويكرد نقاشي با حضور اعضاي باشگاه پزشكان هنرمند در موزه دكتر سندوزي برگزار شد.
به گزارش فارس، در اين مراسم «فرزاد قاسم‌زاده»، رئيس موزه دكتر سندوزي درباره هنر گفت : هنر به ما قابليتي را مي‌دهد كه به واسطه آن مي‌توانيم خودمان را ابراز كنيم. به وسيله‌ اين نوع بازتاب ما مي توانيم با ساير افراد ارتباط برقرار كنيم. ما احساسات، افكار و تجربيات منحصر به فرد خودمان را به تصوير مي كشيم. زماني كه شما هنر ديگري را مي‌بينيد و يا در مورد آن مطالعه مي‌كنيد، درست مثل اين است كه دنيا را از چشمان او مشاهده مي‌كنيد.
رئيس موزه دكتر سندوزي افزود: حتي اگر كارهاي هنري شما هيچ موقع در گالري‌ها به نمايش عمومي گذاشته نشوند، اما باز هم نگه داشتن اين بازتاب هاي شخصي مي‌تواند فوايد بي‌شماري را براي شما به دنبال داشته باشد. خلق يك اثر هنري آرامش‌بخش است و به خالق اثر كمك مي كند كه با فشارهاي روزانه و شرايط سخت روبر شده و بر آنها فائق آيد. پزشكان معمولاً براي كنترل فشار خون بالا و يا ساير بيماري هايي با استرس همراه هستند، به بيماران پيشنهاد مي‌كنند كه خودشان را از طريق هنر درمان كنند. خلق يك اثر هنر كار ارزشمند و خطيري است و همچنين مي تواند عزت نفس افراد را بالا ببرد.
در ادامه برنامه محمدعلي غفوريان، از اعضاي فعال باشگاه پزشكان هنرمند ضمن معرفي آثار نقاشي خود به اساتيد دانشگاه و دانشجويان حاضر در برنامه پيرامون رابطه هنر و سلامت و تاثير هنر در بهبود بيماري بيماران گفت : هر چند روانكاوي سنتي داراي مزاياي بيشماري مي باشد، اما با اين حال روش هاي درماني بسيار متنوع ديگري نيز وجود دارند كه مي توانند در بهبودي بيماران نقش مهمي را بازي كنند، در اين ميان مي توان به موسيقي درماني، هيپنوتيزم و حتي رنگ درماني اشاره كرد. هر يك از موارد فوق الذكر مقياس هاي مختلفي از موفقيت را در درمان بيماري هاي مختلف از خود نشان داده و در برخي موارد نيز بهبودي كامل را با خود به همراه داشته‌اند. در اين ميان هنر درماني نوعي تكنيك درماني است كه ميكوشد موقعيت احساسي بيماراني كه از ناراحتي هاي روحي و رواني رنج مي‌برند و يا مورد آزار و اذيت‌هاي احساسي قرار گرفته‌اند را بهبود بخشد. هنر درماني بر پايه اين عقيده استوار است كه براي بيماران روندي را ايجاد كند كه در آن چيزي جز شفا و تثبيت زندگي وجود نداشته باشد. افراد بسيار زيادي هستند كه آسيب هاي رواني شديد و سخت را تجربه كرده اند و به هيچ وجه نمي توانند آنها را به زبان بياورند. هنر درماني خروجي آساني را براي بيماران فراهم مي آورد تا به واسطه ي آن بتوانند احساسات محصور و عواطف آسيب ديده خود را كه به طور شفاهي قادر به ابراز آنها نيستند را در قالب هنر نشان دهند.
غفوريان افزود: اين تكنيك همچنين براي كودكاني كه هنوز به طور كامل صحبت نمي كنند و دايره واژگاني محدودي دارند نيز كاربرد دارد. بچه‌هاي كوچك معمولاً از حس هنري بالايي برخوردار بوده و به طور ذاتي خلاق هستند. آنها مي‌توانند احساسات و عواطفشان را به راحتي و با نقاشي و ترسيم خطوط ابراز كنند. اغلب كودكان زماني كه در خانه به آنها مداد شمعي يا گواش داده مي شود احساس خوبي پيدا مي‌كنند، چرا كه احساس مي‌كنند اجازه دارند احساساتشان را از طريق كار هنري كه انجام مي‌دهند ابراز كنند.
با اين ديد مي‌توان گفت كه هنر درماني مي‌تواند به عنوان ابزاري مفيدتر و مناسب تر نسبت به صحبت كردن براي برقراري ارتباط به كار گرفته شود. كودكان بيشتر گرايش دارند كه وقايع ناخوشايند را از طريق هنر ابراز دارند. كودكان زماني كه نمي‌توانند و يا نمي‌خواهند حرفي را به زبان بياورند خيلي راحت آن را در قالب تصوير بر روي كاغذ مي‌آورند. حتي آسيب‌هاي رواني كه ريشه در اعماق روح فرد دارند و در ناخودآگاه او جاي گرفته اند، خيلي راحت از طريق هنر از درون فرد بيرون كشيده مي شوند. زماني كه اين احساسات منفي از درون فرد به بيرون بيايند، فرايند بهبودي انجام مي‌پذيرد و روح فرد پالوده خواهد شد.
هنر درماني مي‌تواند به منظور درمان بيماري هاي رواني متعددي مورد استفاده قرار بگيرد، كه از جمله آنها به اين موارد مي توان اشاره كرد: اختلال دو قطبي، و اختلال استرس پس ضربه‌اي (اين نوع استرس پس از يك تصادف شديد بوجود مي آيد). اين روش علاوه بر اينكه مي‌تواند به بهبود سلامت رواني و احساسي افراد كمك كند، قادر است تا آگاهي و هشياري فردي، و توانايي‌هاي شناختي را نيز تا حد بسيار زيادي افزايش دهد و از ميزان استرس كاسته و اثر ضربه‌هاي احساسي وارده از تجربه‌هاي تلخ عاطفي گذشته را از ميان بردارد. هنر درماني مي‌تواند حتي براي درمان كودكاني كه در يادگيري با اختلال مواجه هستند نيز موثر واقع شود.
با توجه به قابليتي كه هنر به فرد مي‌دهد، او مي‌تواند احساسات خود را با زبان بي‌زباني ابراز كند. روان درمان هاي كه با استفاده از هنر درماني به معالجه ي بيماران خود مي پردازند به آنها آموزش مي دهند كه چگونه مي توانند ميان هنر و زندگي روزمره خود ارتباط برقرار كنند و چگونه مي‌توانند احساسات خود را ابراز كنند تا به بهبودي دست پيدا كنند. اين گونه روان درمانگرها بايد هم در عرصه هنري و هم در عرصه ي روانپزشكي به طور كامل آموزش ديده باشند. از آنجايي كه هنر درماني به عنوان يك شيوه درماني به حساب مي‌آيد، از اينرو متخصصي كه از اين تكنيك به عنوان يك راه درمان استفاده مي‌كند، لزوماً نبايد شخصاً از استعدادهاي هنري بالايي برخودار باشد.
هنر درماني مي تواند علاوه بر بهبود وضعيت روحي باعث بهبود وضعيت جسماني بيماران نيز بشود. به عنوان مثال مي‌تواند ميزان درد، استرس، تنش و اضطراب را تا حد بسيار زيادي كاهش دهد. هنر درماني همچنين براي ايجاد مهارات‌هاي اجتماعي نيز مورد استفاده قرار مي‌گيرد. هنر درماني نه تنها مي تواند براي افرادي كه از اختلالات عصبي و يا آسيب هاي احساسي رنج مي‌برند مفيد واقع شود بلكه همچنين مي‌تواند به افرادي كه خجالتي، كمرو، و يا منزوي هستند و نمي‌توانند در موقعيت‌هاي مختلف اجتماعي از خود عكس‌العمل مناسب نشان دهند، نيز كمك كند. به طور كلي مي‌توان گفت هنر درماني به منظور ارتقاء كيفيت زندگي و كمك براي ارتقاي خوب بودن و سلامت فيزيكي و احساسي به كار مي‌رود.