با نمايش مستند «صد ويک سال بلديه تهران» از آخرين ساخته‌هاي ارد عطارپور، برنامه نمايش مستند‌ در سينما «آزادي» آغاز شد.
به گزارش ايسنا، اين برنامه به نام «مستند آزادي» به همت انجمن تهيه‌كنندگان سينماي مستند ايران، شامگاه چهارشنبه ـ 12 آبان ماه ـ برگزار شد و پس از نمايش اين مستند، جلسه پرسش و پاسخ آن برگزار شد.
ارد عطاپور كه پيش از اين به‌عنوان تهيه‌كننده و كارگردان چند مستند را درباره شهر تهران ساخته است، درباره علت پرداخت مجددش به شهر تهران عنوان كرد: من تهران را دوست دارم، چرا كه اين شهر زادگاه من است و اين روزها اگرچه همه اقوام ايران در آن جمع شده‌اند، اما جالب است كه همه اين افراد به آن فحش مي‌دهند و در عين حال همه اين افراد از مواهب اين شهر هم استفاده مي‌كنند.
وي ادامه داد: براي من گوشه و كنار اين شهر همه خاطره‌انگيز است و كنجكاوي‌ام را تحريك مي‌كند، به همين دليل دوست دارم از اين شهر فيلم بسازم و احتمالا در ماه‌ها وسال‌هاي آينده طرح‌هايي ديگري را كه در اين‌باره دارم، جلوي دوربين خواهم برد.

***

در ادامه جواد طوسي ـ منتقد سينما ـ هم كه از مهمانان اين برنامه بود، به مستند «صد ويک سال بلديه تهران» اشاره كرد و افزود: جاي اين گونه فيلم‌ها در سينماي ما خالي است. اين نگاه پژوهشي دقيق و  مستقل، بدون درگير شدن با مسائل سياسي از نكات جالب اين مستند بود. كارگردان اين فيلم سعي كرده است ديدگاه مستقل خود را حفظ كند كه اين مسئله، اهميت بسزايي دارد. او بسيار هوشمندانه به موضوعات مختلف پرداخته و درمواردي با گوشه كنايه، انتقادات خود را مطرح كرده است.
اين منتقد سينما در ادامه صحبت‌هايش با اشاره به مستند «تهران انار ندارد» به كارگرداني مسعود بخشي عنوان كرد: اين فيلم هم اگرچه جنبه‌هاي مثبت متعددي دارد، اما در نهايت مستندي مبتني بر ژورناليسم است و در آن هر كسي تا اندازه‌اي درباره نقطه‌ي ديد كارگردان گيج مي‌شود، اما در مستند «صدساله بلديه» عطارپور سعي نكرده، نقاط ديد خود را داخل فيلم كند، بلكه او كاملا بي‌طرفانه به ساخت فيلم پرداخته است.
طوسي در عين حال گفت: ‌اگرچه اين مستند تايم 90 دقيقه‌اي دارد اما با اين وجود، جا داشت به برخي مقاطع تاريخي مثل دوران جنگ پرداخت بيشتري مي‌شد و من نمي‌دانم چرا كارگردان از برخي مقاطع سريع گذر كرده است.
عطارپور هم در پاسخ به اين نكته گفت:‌ فكر مي‌كنم در دوره جنگ با توجه به مشكلات عظيمي كه كشور با آن مواجه بود، شهرداري، توان انجام خيلي كارها را نداشت. به همين دليل در آن دوره حالتي ساكن و راكد داشت و با توجه به موجه بودن علت اين سكون من سعي كردم كه تا حدي به شهردار آن دوران حق بدهم و كمتر به مشكلات آن دوره بپردازم.
اين مستندساز در ادامه درباره‌ي اين كه تا چه اندازه در دسترسي به اسناد با مشكل مواجه بوده است، توضيح داد: در دسترسي به اسنادي كه مايل به استفاده از آن‌ها بوديم، مشكلات بسياري وجود داشت و حتي همين الان هم برخي موارد را پيدا نكرده‌ايم و در كل بسياري از اسناد دور از دسترس ما بود.
اين كارگردان در پاسخ به پرسش ديگري مبني بر كيفيت پايين برخي تصاوير آرشيوي، اظهار كرد:‌ عمدتا دو يا سه فيلمي كه از آن‌ها در اين فيلم استفاده شده متعلق به تاريخ سينما است و متاسفانه از آنجايي كه آرشيو مناسبي نداريم، بسياري از فيلم‌ها خراب شده و يا از بين رفته‌اند.

***

پدرام اكبري ديگر مستندساز و تهيه‌كننده حاضر در اين نشست هم درباره‌ي مستند «صد سال بلديه» گفت:يكي از خصوصيات مثبت فيلم اين است كه كارگردان بي‌مقدمه وارد اصل جريان شده است. البته مي‌شد كه در اين فيلم به مواد متعددي پرداخته شود، البته نبايد فراموش كنيم پرداختن به تمام موارد شايد به ساخت 10 مستند نياز داشته باشد.

***

به گزارش ايسنا، در بخش ديگري از اين جلسه و در پاسخ به پرسشي كه درباره مدت زمان تحقيق اين فيلم مطرح شده بود، عطارپور توضيح داد: ‌نزديك به يك سال من به همراه يك يا دو تن از دوستان به تحقيق درباره اين فيلم پرداختيم و البته قرار است فيلم‌هاي ديگري درباره شهر تهران بسازيم و از آن تحقيقات در آن‌ها استفاده كنيم.
وي همچنين عنوان كرد: طبيعتا من نمي‌توانستم در يك مستند 90 دقيقه‌اي تمام نكات مربوط به تهران با اين عظمت را بگويم، به هر حال هر محله از تهران مي‌تواند سوژه يك فيلم مستند با جذابيتي بالا باشد.

***

به گزارش ايسنا، جلسات نمايش فيلم مستند كه از سوي كميته نمايش فيلم انجمن تهيه‌كنندگان مستند طراحي شده قرار است از اين به بعد به صورت يك هفته در ميان در سانس ساعت 18 سينما آزادي برگزار شود. اولين جلسه اين برنامه مرتضي ندائي به عنوان مجري كارشناس حضور داشت و فريد فرخنده‌كيش، محمد تهامي‌نژاد، پدرام اكبري،‌فرحناز شريفي، محمد صادق جعفري،پيمان نهان‌قدرتي، جعفر صانعي‌مقدم و ... هم حضور داشتند.
محمد تهامي‌نژاد هم در سخنان كوتاه گفت: يلي خوشحالم كه اين فيلم و به طور كل فيلم‌هاي مستند در يك سينماي عمومي به نمايش درمي‌آيند و قطعا ان موضوع باعث افتخار سينماي مستند است.