میرزا جواد آقا؛ عالمی وارسته و مبارزی خستگیناپذیر
|
خبرگزاری مهر: مرحوم آیت الله میرزا جواد آقا تهرانی از علما، فضلا، مدرسان عالی مقام مشهد و از زاهدان و عالمان با فضیلتی بود که زندگی خود را در راه علم، تحقیق، تدریس و تألیف گذراند و آثار گرانبهایی به یادگار گذاشت. | |
|
مفسر و فقیه بزرگ، آیت الله میرزا جواد آقا تهرانی، در سال 1283 قمری در تهران، در خانواده مذهبی که پدرش مرحوم حاج محمد تقی، از تجار متدین و مورد اعتماد بازاریان بود، چشم به جهان گشود. مقام علمی و آثار آیت الله تهرانی، پس از گذراندن دوره ابتدایی برای تحصیل علوم دینی به قم هجرت کرد. در آن حوزه پس از فراگیری مقدمات، رهسپار نجف اشرف شد. در حوزه نجف، از محضر بزرگانی چون آیت الله شیخ مرتضی طالقانی، آیت الله حاج شیخ محمد تقی آملی، آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی بهره های علمی و اخلاقی فراوانی برد. در 1312 قمری به مشهد مقدس عزیمت کرد و در آنجا از محضر اساتید بزرگی چون آیت الله حاج شیخ هاشم قزوینی و آیت الله میرزا مهدی غروی اصفهانی فیض برد. ویژگیهای اخلاقی آیت الله تهرانی محبوب دلها بود. همگان، مجذوب روحیات و سجایای اخلاقی وی بودند. نفس خویش را دائماً درگفتگو، پاسخ به پرسشها، برخورد با افراد، اظهار نظر، رفت وآمد، جلوس و... در کنترل داشت. به آرامی سخن میگفت. سعی فراوان داشت که در لحن و کلام، تحقیر و آزار دیگری نهفته نباشد و کسی از وی نرنجد. مراقب بود که تمام حرکات و سکناتش بر اساس انگیزه الهی وبه عنوان امتثال امر خداوند باشد. فعالیتهای اجتماعی و انقلابی با وجود اشتغالات علمی بسیار هرگز از توجه به مردم و مسئولیتهای اجتماعی دور نماند. وی همواره به شاگردان و دوستان، رعایت تقوا و برآوردن نیاز مردم را یادآوری میکرد. نخستین خیریه درمانی در مشهد به نام درمانگاه خیریه بینوایان، با اشاره و کمک ایشان و جمعی از دوستان پزشک وی در سال 1334 تأسیس و راهاندازی شد. وفات سرانجام آیت الله میرزا جوادآقا تهرانی در سحرگاه سه شنبه دوم آبان ماه 1368 شمسی، برابر با 23 ربیع الاول 1410 قمری براثر بیمارى کبد که مدتى او را بسترى کرده بود، درگذشت. پیکر این فقیه مجاهد و زاهد وارسته، عصر همان روز، با شکوهی خاص تا مرقد امام رضا(ع) تشییع و آنگاه در بهشت رضا به خاک سپرده شد. |