گزارش ايسنا از وعدههاي عملي نشده تئاتر ايران
ماهها و روزهاي سال 1388 سپري شد در كنار همه اتفاقات خوبي كه براي تئاتر ايران افتاد؛ اما همچنان وضعيت تئاتر «نصر» مشخص نيست بنابراين موزه تئاتر ايران هم شكل نگرفته و تئاتريها همچنان از ماليات معاف نشدهاند و .....
به گزارش ايسنا، سال 88 در شرايطي آخرين روزهاي خود را سپري كرد كه هنوز مجموعه تئاترشهر به عنوان اصليترين محل اجراي نمايش در ايران، منتظر تكميل نهايي بازسازيهايش است.
مديراداره كل هنرهاي نمايشي در آخرين نشست خبري خود در سال جاري كه در آستانه برگزاري جشنواره تئاتر فجر برپا شد، كمبود اعتبار را اصليترين دليل بازسازي ناتمام اين مجموعه عنوان كرد.
حسين پارسايي درباره بازسازي ناتمام مجموعهي تئاترشهر گفته بود:دفتر طرحهاي عمراني پذيرفته كه بازسازي تكميل بشود. اما هنوز اين اتفاق محقق نشده است. شايد يكي از دلايل آن كمبود اعتبار باشد. در آخرين صحبتي كه با دفتر طرحهاي عمراني داشتيم قرار شد زيباسازي تئاترشهر را همزمان با جشنوارهي تئاتر فجر در دستور كارشان قرار بدهند، اما اين موضوع در حد وعدهاي اجرا نشده باقيماند تا تئاتريها همچنان منتظر بمانند.
او اوايل سال جاري نيز پيرو برخي انتقادات در مراسم اختتاميه ارديبهشت تئاتر ايران كه در تالار محراب برگزار شد گفته بود:اگر بازسازي ايدهآل شما نيست، بگوييد بازسازي ايدهآل نيست. اما بخشهايي از مجموعه تئاترشهر نو شده است، ديگر نگوييد كه تئاترشهر شبيه چلوكبابي شده است و كل روند بازسازي را زير سوال نبريد.
در سال سپري شده صدور كارت هوشمند «تماشا» از ديگر برنامههاي تئاتري بود كه اين برنامه هم در حدبرگزاري يك نشست خبري اجرايي شد.
اين در حالي بود كه تابستان سال جاري با رونمايي كارت هوشمند «تماشا»، جعفر والي بهنمايندگي از هنرمندان صاحبنام تئاتر نخستين هنرمندي بود كه اين كارت را دريافت كرد.
اما همه اين تصميمات به همان جلسهاي كه در مرداد ماه برگزار شد؛خلاصه شد. از روزهاي بعد هنرمندان همچنان بليتهايشان را از دفتر مديريت دريافت كردند و خبرنگاران هم همچنان با مراجعه به روابط عمومي تئاترشهر بليت گرفتند.
سرانجام در سال 88، قراردادهاي تيپ به تصويب رسيد. قراردادهايي كه از سوي خانه تئاتر به اداره كل هنرهاي نمايشي پيشنهاد شد تا از اين پس هر يك از اعضاي گروهها قراردادهاي مستقلي براي خود داشته باشند اما گرچه اين قراردادها تصويب شدهاند هنوز در برخي از موارد ممانعتهايي درباره اجراي آنها وجود دارد.
بهگونهاي كه اخيرا رييس انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر نسبت به عدم پايبندي به اجراي «قرارداد تيپ» در برخي موارد ابراز تاسف كرد.
قربانزاده با اشاره به تصويب قرارداد تيپ در اوايل تابستان متذكر شد: براساس توافقاتي كه صورت گرفته بود اين قراردادها بايد از مردادماه اجرايي ميشد اما بنده به عنوان يك طراح صحنه در چند نمايشي كه امسال طراحي كردهام هيچ قراردادي با كسي ندارم و گويي همچنان روند گذشته ادامه دارد كه براساس آن كارگردان به نمايندگي از اعضاي گروه قرارداد ميبندد.
وي با تاكيد بر لزوم برخورد قانوني با تمام اعضاي گروههاي نمايشي اضافه كرد: تا زماني كه هريك از افراد قرارداد مستقلي نداشته باشند، نميتوان گفت كه به رسميت شناخته شدهاند.
و مدير اداره كل هنرهاي نمايشي اوايل مرداد امسال در نشستي كه با خبرنگاران تئاتر داشت با انتقاد از هنرمنداني كه بدون خواندن آييننامه درباره آن اظهار نظر كردهاند گفته بود: موضوع بررسي قراردادهاي تيپ خانه تئاتر از ابتداي ورودم به مركز هنرهاي نمايشي در دستور كار ما قرار گرفت و اين شبهه كه اين قراردادها به خاطر نزديك شدن به آخرين روزهاي دولت نهم به تصويب رسيده است، كاملا بيپايه است.
در اين نشست ايرج راد مديرعامل خانه تئاتر در مورد درج نشدن معيارهاي كيفي در اين آييننامهها مطرح كرده بود:ارزيابي كيفي و ارزشگذاري يك اثر هنري كار بسيار دشواري است تا يك اثر خلق و اجرا نشود، نميتوان درباره ارزشگذاري هنري آن بحث كرد. ضمن اينكه تواناييها و اعتبار افراد هم بعد از مدتي مشخص ميشود، بنابراين ناچار شديم بيشتر معيارهاي كمي را مدنظر قرار بدهيم. با اينحال به جز شش گروهي كه در هر يك از آييننامهها قيد شده جايگاه ويژهاي در نظر گرفته شده كه ميتواند متفاوت از همه اينها باشد به اين معنا كه هنرمندان ميتوانند با انجام توافقات لازم دستمزدي را براي هريك از امور هنري تعريف كنند كه براساس كف دستمزدهاي مندرج در اين آييننامهها نباشد.
حسين پارسايي در همين نشست درباره كسر ماليات از قرارداد گروههاي تئاتري هم گفته بود: دو موضوع به صورت توافقي اعلام شده است؛ نخست درآمدهاي احتمالي اثر نمايشي است و موضوع ديگر به ماليات برميگردد. درحال حاضر مجري طرح، انجمن هنرهاي نمايشي است كه درحال مكاتبه با مراكز ذيربط است تا بتواند معافيت مالياتي بگيرد. اگر موفق شود زيرمجموعه آن نيز از پرداخت ماليات معاف ميشوند به هرحال اين امور با توافق طرفين شكل ميگيرد.
ايرج راد هم با انتقاد از سنگاندازيهاي فراوان درباره پيگيري معافيت مالياتي تئاتريها يادآور شده بود: مدتهاست كه مسئله پنج درصد ماليات را دنبال كردهايم، در همين زمينه جلسات گوناگوني با مسوولان ذيربط برگزار كرديم اما اين موضوع در دستاندازهاي عجيب و غريب اداري قرار گرفت تا جايي كه يكسالونيم پيش شكايتي را به ديوان عدالت اداري ارايه كرديم و آنها نيز مرتب از ما مدارك ميخواستند و ما ارايه كرديم اما هنوز به نتيجهاي نرسيدهايم. وقتي موضوع معافيت مالياتي هنرمندان به صراحت در قوانين ما اعلام شده نميدانم چرا تئاتر همچنان مظلوم است و با وجود بودجه اندكي كه دارد ناچار به پرداخت ماليات است درحاليكه در تلويزيون و سينما اين ماليات كسر نميشود.
و اجراي نمايشها در چند ماه بعد نشان داد؛ تلاشهاي انجمن هنرهاي نمايشي براي حل مشكل كسر مالياتبه نتيجه نرسيده و ماليات 5 درصدي همچنان از مبلغ قرارداد گروههاي نمايشي كسر ميشود.
و امسال هم همچنان تاخيرهاي چند ماهه در تسويهحسابها و بستن قراردادها تا جايي پيش رفت كه اخيرا در روزهاي پاياني سال، هنرمندان تئاتر طي مصاحبهي اخيرشان با ايسنا گلايه كردند از اينكه هنوز دستمزدهايشان پرداخت نشده است.
و در كنار اين گلايهها برخي اعلام كردند كه حتي با وجود به پايان رسيدن اجرايشان هنوز قرارداد ندارند.
در حاليكه مدير اداره كل هنرهاي نمايشي درباره شكل انعقاد قراردادها گفته است:«گروهها پيش از آمدن مدير توليد در شوراي ساخت، براساس آييننامه قرارداد ميبندند، هدف ما اين بود كه ديگر كسي در شوراي ساخت چانهزني نكند و با حضور مدير توليد ديگر نيازي به حضور كارگردان در شوراي ساخت نباشد.»
اما با اين حال هنوز تعدادي از گروههاي نمايشي هستند كه بدون حضور مدير توليد قرارداد ميبندند كه اين موضوع شايد اهميت چنداني هم براي آنان نداشته و حتي شايد بر اساس خواسته خودشان بوده است.
اما بحث انعقاد قرارداد در شوراي ساخت همچنان جزء مشكلات گروههاست حتي نمايش مانند «جنگير» موفقيت بسيارش در فروش گيشه چند ماه پس از اجرا هم هنوز قرارداد نداشته است كه اين موضوع نشان ميدهد حكايت تاخير در انعقاد قراردادها همچنان باقي است.
مديرمركز هنرهاي نمايشي در سالي كه گذشت از آمادگي اين مركز براي راهاندازي تئاتر خصوصي در سال 88 خبر داد و گفته بود: آمادگي لازم براي ايجاد كارگاههاي خصوصي، گسترش تئاتر در تمام تهران، تغيير كاربري سالنهاي نمايشي، و غيره را داريم و از سوي ديگر آمادگي داريم كارگاه دكور و لباس را با مديريت و مشاورهي طراحان صحنه و لباس به بخش خصوصي واگذار كنيم، زيرا كارگاههاي بخش دولتي امكان خدمات رساني به هنرمندان را ندارند.
پارسايي امسال به نتيجه نرسيدن تئاتر خصوصي را از حسرتهاي دورهي مديريتياش دانسته بود.
سال 88 سپري شد و همچنان موزه تئاتر راهاندازي نشد.
تئاتر نصر كه قرار بود به عنوان موزه ملي تئاتر ايران تغيير كاربري بدهد اما اين روزها كه واپسين روزهاي سال 88 است تئاتر«نصر» نه تنها موزه تئاتر نشده كه همچنان وضعيت مبهمي دارد.
اداره كل هنرهاي نمايشي در آخرين واكنشي كه نسبت به توقف تغيير كاربري اين تئاتر نشان داده بود با انتشار جوابيهاي كه بر خروجي سايت رسمي اين مركز قرار گرفت، اعلام كرده بود:
«نظر به مکاتبه مدير امور مجامع و سهام مجتمع اقتصادي کميته امام(ره) (مالک تئاتر نصر) با معاونت امور هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، ادامه روند بازسازي تئاتر نصر متوقف و منوط به تفاهمنامه جديد با مجتمع مذکور است.» اين درحالي بود كه مدير اداره كل هنرهاي نمايشي در جريان بازديدي كه مرداد ماه سال 86 و به دنبال سرقت بخشي از صندليهاي تئاتر«نصر» از اين تئاتر انجام داده بود،از تغيير كاربري تئاتر «نصر» به موزه تئاتر ايران از شهريورماه همان سال خبر داده بود.
اما 15 بهمن 87 بود كه معاون هنري وقت وزارت ارشاد درباره وضعيت تئاتر «نصر» كه بار ديگر روند ساختوساز آن دچار وقفه شده بود، گفت: ما در حال پيشبرد كار بوديم و قرار بود همزمان با دهه مبارك فجر اين پروژه افتتاح شود، اما بهدليل مشكلات ميان مالك و مستأجراين ملك، پروژه تا زماني كه اين مشكل حل شود، تعطيل است.
و در سال 88 تئاتر «پارس» يكي از قديميترين مراكز هنري تهران واقع در لاله زار پلمب شد.
علياصغر صباحكوهي يكي از مديران اين تئاتر اين خبر را مرداد ماه به ايسنا داد و گفته بود:ماموران يگان انتظامي دادگستري تهران بههمراه نماينده ستاد اجرايي فرمان حضرت امام (ره) اين حكم را اجرا كردند.
اين درحالي است كه چندي پيش محسن پورمحمدي رييس اداره املاك سازمان فرهنگي _ هنري شهرداري تهران از تصميم شهرداري تهران و ستاد اجرايي فرمان حضرت امام (ره) مبني بر تحويل ساختماني از سوي شهرداري به آن ستاد به عوض تئاتر پارس خبر داده بود.
او ادامه داد: باوجود اين وعدهها گويا بررسي اين موضوع و يافتن ساختمان قابل تبادل به قدري طولاني شده است كه ستاد اجرايي فرمان حضرت امام (ره) را با وجود تفاهمهاي قبلي، وادار به پلمپ تئاتر پارس كرده است.
و او در مصاحبههاي بعديش هم خواستار:خريداري تئاتر «پارس» از ستاد اجرايي فرمان حضرت امام (ره)، با دستور شهردار تهران شد كه تاكنون محقق نشده است
با اميد به عملي شدن وعدهها براي تئاتر ايران در سال ۸۹